Maiteren txokoa

"Si tu Dios es Judío, tu coche es japonés, tu pizza es italiana, tu gas es argelino, tu café es brasileño, tus vacaciones son marroquies, tus cifras son árabes, tus letras son latinas…

¿Cómo te atreves a decir que tu vecino es extranjero?"

Ez al du pentsarazten kartel honek? Askotan hemengoak garelako gehiago garela uste dugu baina hemengoa izateko, izateko hain zuzen ere, besteen laguntza ere behar dugu gaur egun, beraz, errespeta gaitezen denok!

Bodaren eguna pasa ondoren hemen kronikatxoa agertuko dela gauza jakina da baina pixkat bat itxaron beharko duzue argazkiren bat txertatzeak pena merezi baitu. Nik ikusi dut bakarren bat baina kapazitate handiegia daukate hemen jartzeko…ea biharko zerbait lortzen dudan!

Bitartean, indarrak hartzen joan, ni egunerokotasunean murgildu naiz jada gaur eta ezkontza atzean utzi dut…pena baina horrela xurgatzen gaitu eguneko erritmoak! hala ere, astean zehar elkar ikusten bagara ziur anekdotaren baten inguruan parreak egingo ditugula…

Ostiralean ikusi nuen Salvador pelikula, gogorra, oso gogorra, errealitate konplexu eta ilun baten ispilu.

Historia benetan gustuko dudan zientzia da, gertaera historikoek gaur egungo gizarte hau hobeto ulertzen laguntzen dutela uste dut baina hain da erlatiboa kontatzen diguten eta ezagutzen dugun historia. Horrelako pelikulek ordea, gertakari historikoak modu osoagoan  ikusten laguntzen dute. Ziur ez dela gertatu zenaren kopia perfektua, baina Salvador Puig sentimendu bizitako pertsona bat izan zela erakusten du, familia on bat zuena eta gizarte hobeago batengatik borrokatzen zuena (nahiz eta hori lortzeko moduekin ados ez egon…)

Pelikulak sentimendu asko sorrarazten ditu ikuslearengan: niri momentu batzuetan haserrea sortu zidan, eta beste batzuetan pena eta samina. Malkoren bat isuri gabe uztea gauza zaila da, nahiz eta hasieratik ikusleak badakien nola amaituko den…

Korapilo bat genuen sabelean zinetik irtetean, merezi al zuen horrelakorik, justifikatu al daitezke ikusitako hainbat eta hainbat jokabide? Gaur egungo gizarteak egin al du aurrerakuntzarik gatazka politikoei dagokienez? Zerbaitetarako balio izan al du hainbeste heriotzak?   

Ze aberatsa den horrelako pelikulak ikustea, memoria historikoaren izenean eta hausnarketa egiteko giltza moduan. 

Egun bakoitza berezia izaten omen da eta urriak 12a ere hala izan zen atzokoan, baina zerk egiten du berezi egun bakoitza? hori norberaren esku geratzen den zerbait dela uste dut nik: atzo Pilarika izanik, amabirjin honen deboto denek gogotsu ospatuko zuten, guardia zibilen jarraitzaileak ere ahuntza ikusi eta malkoren bat isuriko zuten emozionatuta…baina Xiskokideontzat urriak 12ak badu beste esanahi bat, kurtso hasiera, hain zuzen ere (aiarrak ere jakingo dute honezkero honen berri). Atzo ere kurtso hasierako irtenaldia izan zen Xiskon eta azken urteotan bezala Aia bisitatu genuen, hori bai, eguraldia ez zen gehiegi portatu eta oinez joan beharrean autobusez joan ziren.

Laguntzen ari garen begiraleak, lasai lasai arratsaldean joan ginen, bisita egin, giroa ikusi etaaaaaaaa………vernelball-era jolastera! Aiara irteera eta vernelball-a biak eskutik doaz eta hurrengo eguneko besoko abujetak ere urterokoak dira. Egia esan, umeen pare disfrutatzen dut jolas honekin, berezia da!

Martxa hartzeko ordua iritsi da beraz, Xiskok ere bere kurtsoari hasiera eman dio…ea zer moduz doan dena aurtengoan!  

Azken egun hauetan gure herrian, gure Zarautz maitean malekoitik paseatzea lujo bat dela esango nuke. Atzo 7etan bizikletan lasai lasai olatuei begiratzean denbora gelditu zela sentiarazten zuen itsaso zabalak. Udazkeneko arratsak horrela dira zerua hodeirik gabe dagoenean, garbi dagoenean, eguneko tentsioak ahazten laguntzen dute.

Zenbat jendek nahiko luke gure tokian egon momentu zoragarri horietan? Eta guk benetan baloratzen al ditugu gure inguruko gauza txikiak? Saiakera egiteak pena merezi du…

Argazkin honen deskribapen objetiboa: bi pertsona, aita semeak beharbada…baina testuinguruarekin lotzen badugu, bi pertsona hauek nortzuk diren esaten badugu, aho bete hortz geratuko gara. Haur txiki bat dirudien pertsona hau munduko pertsonarik txikiena da, 14 urte ditu eta 50 cm neurtzen ditu eta 4′5 kg pisatzen ditu!!!!!!!!! Zaila egiten da hau horrela dela pentsatzea baina sarea arakatzen baduzue bideoren bat ere aurkituko duzue. Aurrez aurre ikustea abentura bat litzateke ezta?? Hala ere, zail xamarra da nepaldarra baita…

 Beraz, honi buruzko informazioa bilatzera gonbidatzen dizuet, irudi asko eta asko baitaude…