Maiteren txokoa

Festa bereziak dira bai euskaldunentzat eta baita beste jende askorentzat ere eta gure belaunaldian ia denok bizi izan ditugu lehen pertsonan Iruñean edo Lesakan. Zerk egiten ditu ordea hain berezi festa hauek hainbeste jende erakartzeko?

Niretzat, txikitan, San Ferminak aipatzea zezenak aipatzea zen, entzierroa zen burura etortzen zitzaidan lehen gauza. Nerabe ginenean ordea, parranda ederra egiteko aukerarekin lotzen nituen festa ezagun hauek. Eta gaur egun…egia esan oraindik ere parranda egiteko aukerarekin lotzen dut, nerabezaro garaia ez baitugu hain urrun baina desplazamenduek sorrarazten duten perezak balantzan alde batera gogor egiten du jada .

Nabarmen aldatu dena entzierroen inguruan dudan pertzeptzioa da. Orain urte batzuk iratzargailua jarri eta ez nuen ikuskizuna zuzenean ikusteko aukera galtzen, gaur egun ordea, burutik pasa ere ez zait egiten horrelakorik egitea, izan ere, entzierroen xarma guztiz galdu da niretzat. Orain ez diot erakargarritasunik aurkitzen eta jendeak emozio eta ilusioa adierazten duenean, niri ez zait kutsatzen, inondik inora. Ekintzari berari ez diot logikarik ikusten eta alderantziz, arriskuak barra-barra daudela iruditzen zait. Jatorria non dagoen jakin nahiko nuke, zer dela eta hasi zen ohitura berezi hori eta horrelako arrakasta izatearen arrazoiak zein diren. Horrela beharbada, xarma hori ulertzeko gauza izango nintzateke.

Bien bitartean, niretzat momentuz San Ferminak parranda ederra egiteko aukera izaten jarraituko dute. Ea datorren urtean aprobetxatzen ditudan!!